Το έτος (1975) αμέσως μετά την Μεταπολίτευση στην Ελλάδα, ορίστηκε από το Συμβούλιο της Ευρώπης ως έτος Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Στα πλαίσια αυτά και με την προετοιμασία που υπήρχε κυρίως από την πολυεπιστημονική «Επιτροπή Μνημείων» του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων και της «Επιτροπής Παραδοσιακών Οικισμών και Αρχιτεκτονικών μνημείων» του ΤΕΕ, το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδος (ΤΕΕ) προχώρησε στην οικονομική στήριξη διοργανώσεων πανελλήνιων εκδηλώσεων ως συμμετοχή του τεχνικού κόσμου στο έτος Ευρωπαϊκής Πολιτιστικής Κληρονομιάς. Σκοπός ήταν η ευαισθητοποίηση του ευρύτερου κοινού αλλά και των φορέων άσκησης της εθνικής πολιτικής γης πάνω στην προστασία της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και την ανάγκη θεσμικής κατοχύρωσής της.
Κεντρική εκδήλωση ήταν η διοργάνωση το έτος 1976 (9 Ιανουαρίου – 8 Φεβρουαρίου) μεγάλης φωτογραφικής έκθεσης στην Εθνική Πινακοθήκη που αναδείκνυε το θέμα της προστασίας της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς και την ανάγκη προστασίας της. Η έκθεση συνοδεύτηκε με άλλες πολιτιστικές δράσεις και μεταφέρθηκε σε 14 πόλεις της Ελλάδας όπου την υποδέχθηκαν τα αντίστοιχα τμήματα του ΤΕΕ (Θεσσαλονίκη – Καβάλα – Κομοτηνή – Κοζάνη – Λάρισα – Βόλος – Λαμία – Ρόδος – Ηράκλειο – Ρέθυμνο – Χανιά – Πάτρα – Γιάννενα – Χαλκίδα), και στο εξωτερικό (Κύπρος – Ιταλία).
Η ομάδα εργασίας που οργάνωσε την έκθεση και τις σχετικές δράσεις και δημοσιεύσεις αποτελούνταν από τις αρχιτεκτόνισσες Μαίρη Καβάγια, Βούλα Μποζινέκη και Μαρία Τσαπάλου – Μίχα, μέλη της Επιτροπής Παραδοσιακών Οικισμών και Αρχιτεκτονικών Μνημείων του ΤΕΕ.
Μέρος της εισήγησης-διάλεξης που συνόδευε την φωτογραφική έκθεση δημοσιεύτηκε στο μηναίο τεύχος ΤΕΧΝΙΚΑ ΧΡΟΝΙΚΑ Οκτωβρίου – Νοεμβρίου 1978.
