Η οικία βρίσκεται στον κεντρικό πεζόδρομο της Οίας. Είναι υπερυψωμένη ως προς τον δρόμο. Αποτελείτο από τρία κτιστά δωμάτια καλυμμένα με θόλους και σταυροθόλια και κουζίνα υπόσκαφη, πάνω από την οποία διέρχεται μικρό «ρυμίδι» που οδηγούσε σε άλλες ιδιοκτησίες.
Στο ισόγειο, κάτω από την κατοικία, υπάρχει ένα μαγαζί, κτιστό, θολωτό, που μέχρι το σεισμό του 1956 λειτουργούσε ως ραφτάδικο. Υπήρχε ξύλινο πατάρι, πάνω από το εσωτερικό δωμάτιο, όπου ανέβαινε κανείς με ξύλινη σκάλα.
Κάτω από την αυλή του σπιτιού υπήρχε η στέρνα κτιστή, θολωτή και ένας μικρός αποθηκευτικός χώρος (κατώϊ) με είσοδο από τον κεντρικό δρόμο, με χαμηλό ύψος.
Το μαγαζί και η αποθήκη ήταν σε καλή κατάσταση και διατηρούσαν όλα τα αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά τους.
Το σπίτι παρόλο που ήταν μισοκατεστραμμένο, διατηρούσε τα εσωτερικά αρχιτεκτονικά στοιχεία. Είχε ένα τμήμα υπόσκαφο, ενώ το μεγαλύτερο τμήμα ήταν κτιστό με τοίχους από πέτρα και θηραϊκό κονίαμα και επικάλυψη με σταυροθόλια και θόλους.
Η πρόσοψη του τμήματος αυτού έχει νεοκλασικά/αναγεννησιακά χαρακτηριστικά, όμοια με τα άλλα καπετανόσπιτα της Οίας και πρέπει να κατασκευάστηκε ως προσθήκη του προϋφιστάμενου ημιυπόσκαφου β΄ τμήματος (και το οποίο σημειωτέον δεν έπαθε ζημιές από τον σεισμό του 1956).
Η ΜΕΛΕΤΗ ΑΝΑΣΤΗΛΩΣΗΣ
Η κατοικία είχε μερικώς καταστραφεί από τον σεισμό του 1956, ενώ τα ίχνη των τοίχων σώζονταν μέχρι το ύψος της ποδιάς των παραθύρων και στους τοίχους σώζονταν τα ίχνη των σταυροθολίων και η γεωμετρία τους.
Μέσα από πλούσιο φωτογραφικό υλικό και τα ίχνη που σώζονταν έγινε η μελέτη αποκατάστασης της οικίας, το έτος 1985.
